گله دارم

خدایا ازت گله دارم این چه تقدیریه ؟چرا تلاشای منو نادیده میگیری؟ چرا التماسا و دعا های من بی اثره؟ این همه التماست کردم اگه وقتش نیست نذاری انتقالم انجام بشه من سعی میکنم صبوری کنم بازم ولی نشد اوونو با چه شرایط دردناکی آخرشم هیچی بازم منفی دیگه حالم از دادن آزمایش بتا بهم میخوره  چقدر امید داشتم فکر میکردم تنهام نمیذاری این بار اما ...

خدایا 5 بار تلاش کمه ؟ هر راهی پیش پام گذاشتی هر چند سخت رفتم و سعی کردم صبوری کنم پس چی شد؟ مگه نمیگی خدا با صابرینه؟ مگه نمیگی آدم اگه تلاش کنه به نتیجه میرسه؟ مگه نمیگی از تو حرکت از خدا برکت پس کو؟ همه میگن حکمتش نیست مصلحتش نیست مگه کار خلاف شرعه؟ مگه تلاش برای کار بدو ناپسنده؟

قبل از عید ناغافل وقتی که خیلی دلم پرفته بودو خیلی میخواست و اصلاً انتظارشو نداشتم امام رضا منو طلبید برم پابوسش انقدر امید داشتم چقدر التماسش کردم که دست خالی منو نفرسته پیش خودم گفتم حتماً امام رضای غریب که منو تو این شرایط طلبیده لابد ضامن منم میشه و پیش خدا شفاعتم رو میکنه اما میبینم تو روزای نزدیک به تولدش دلمو شاد که نکرد هیچی امیدمو نا امید کرد

خدایا به تو توکل کردم تنهام گذاشتی به اماما و معصومین توسل کردم تنهام گذاشتن این همه تلاش کردم همه باد هوا شد دیگه چیکار باید میکردمو نکردم؟!

خلاصه خدا جون دیگه خیلی ازت گله دارم هر بار آمپول پروژسترونو تزریق کردم خارش تمام بدنم کلافم کرد و دم نزدم حتی دیگه لتیزینم رو تاثیری نداشت سعی کردم تحمل کنم به عشق اینکه سختی ها به زودی تموم میشه استخون دردای شدید کشیدم سعی کردم تحمل کنم و اعتراضی نکنم به عشق اینکه دارم مادر میشم این دردا آبدیده ترم میکنه ................... اما آخرش همه چیز بازم خراب شد خسته شدم دیگه خدایا بریدم دیگه نمیتونم خودت به دادم برس بسه دیگه هر چی امتحانم کردی تورو به خودت قسم بسه دیگه تابو توانمو گرفتی ضعیف و بی چاره شدم تو رو به خودت قسم دیگه منو اینجوری امتحان نکن خواهش میکنم خدا جونم